بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ديباچه سبحان ، يكى پادشاهى كه بساط عظمت او در اوهام انس و جان نگنجد : وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً ( طه 109 ) احاطه نمىكنند او را از روى ، علم يعنى فرا نمىگيرد او را علم و دانش كسى و كيفيت و كميت در عتبهء « 1 » اجلال او موهوم و ممكن نباشد : لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( شورى 9 ) نيست مانند او چيزى و اوست شنوا و بينا . يعنى دانا به هر شنيدنى و ديدنى . و نقصان فنا و زوال و تغيير بر چهرهء كمال او ننشيند : وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ ( الرحمن 27 ) يعنى فانى شود هر كه بر روى زمين است و باقى ماند وجه پروردگار تو ، يعنى ذات او كه خداوند بزرگى و اكرام است . و آفتاب قدرت و جلال او به معين و وزير محتاج نگشت : وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ ( محمد 40 ) خداى تعالى توانگر است و شما فقراء . و سرا پرده « 2 » علم او از سهو و غفلت و خجالت مبرا و معطل مانده : و لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ ( بقره 256 ) و فرا نمىگيرد او را غنودگى « 3 » و خواب . و طيلسان « 4 » سلطنت او جز ريسمان معدلت و مرحمت نباشد : وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً ( كهف 47 ) و ستم نكند پروردگار تو احدى را . و ذروه « 5 » اقدس او برتر از آنكه طاووسان عقول بشريت و ارواح و نفوس ملكيت بر

--> ( 1 ) - عتبه : آستانه ، درگاه ( 2 ) - سرا پرده : بارگاه ( 3 ) - غنودگى : خواب آلودگى ، آرميدگى ( 4 ) - طيلسان : ردا ، جامه گشاد و بلند كه به دوش مىاندازند . ( 5 ) - ذروه : بلندى ، اوج ، بالاى هر چيزى